صنایع هوافضا و هوانوردی بالاترین سطوح کیفیت جوشکاری را از دستگاه‌های جوشکاری لیزری می‌طلبد؛ به‌طوری‌که در اجزای سازه‌ای حیاتی، کاملاً فاقد تخلخل، اکسیداسیون و آلودگی باشند. دستگاه‌های جوشکاری لیزری به‌عنوان روش ترجیحی اتصال قطعات هوافضایی مطرح شده‌اند، زیرا قادرند جوش‌های باریک و عمیقی با منطقه تحت تأثیر حرارتی (HAZ) بسیار کوچک تولید کنند و از این‌رو نسبت استحکام به وزن بالا و مقاومت در برابر خوردگی آلیاژهای پیشرفته هوافضایی را حفظ نمایند. برای اجزای تیتانیومی مورد استفاده در سازه‌های فرودگاهی (برکت‌ها)، نگهدارنده‌های موتور و سازه‌های بدنه هواپیما، دستگاه‌های جوشکاری لیزری کنترل دقیق ورودی حرارت را فراهم می‌کنند تا تشکیل لایه آلفا (alpha-case) جلوگیری شده و خواص خستگی ماده حفظ گردد. واکنش‌پذیری بالای تیتانیوم با اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن در دماهای بالا، نیازمند پوشش‌دهی دقیق و دقیق گاز محافظ در طول جوشکاری لیزری است. آرایش گاز محافظ معمولاً شامل یک سپر عقب‌نشین (trailing shield) است که تا ۲۰ تا ۵۰ میلی‌متر پشت حوضچه جوش امتداد می‌یابد و پوشش گاز بی‌اثر را تا زمانی که جوش انجماد یافته به دمای پایین‌تر از ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد برسد، حفظ می‌کند. گاز محافظ آرگون با خلوص ۹۹٫۹۹۹ درصد استاندارد است و دبی جریان آن بسته به اندازه حوضچه جوش و سرعت حرکت، بین ۱۵ تا ۳۰ لیتر در دقیقه متغیر است. برای ضخامت‌های تیتانیوم تا ۴ میلی‌متر، دستگاه‌های جوشکاری لیزری که در حالت موج پیوسته (CW) با توان ۱۵۰۰ وات کار می‌کنند، نفوذ کامل را در سرعت‌های حرکتی ۱٫۵ تا ۲٫۵ متر در دقیقه (با توجه به پیکربندی اتصال و کیفیت تطبیق اجزا) به‌دست می‌آورند. برای مقاطع ضخیم‌تر تیتانیوم تا ۱۰ میلی‌متر، دستگاه‌های جوشکاری لیزری با توان بالاتر در محدوده ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ وات مورد نیاز است و جوشکاری کلیدشناسی (keyhole welding) نسبت عمق به عرضی بیش از ۵:۱ ایجاد می‌کند. اجزای موتور مانند پوسته‌های کمپرسور، روکش‌های محفظه احتراق و پوسته‌های توربین به‌طور فزاینده‌ای با استفاده از جوشکاری لیزری ساخته می‌شوند؛ این فناوری امکان اتصال آلیاژهای سوپر نیکلی مانند اینکونل ۷۱۸ و واسپالوی را با حداقل ورودی حرارتی و کاهش تاب‌آوری (distortion) فراهم می‌کند. محتوای بالای نیکل و کروم در سوپرآلیاژها چالش‌های جوشکاری را به‌دلیل ویسکوزیته بالای آن‌ها در حالت مذاب و تمایل به ترک‌خوردگی گرم در منطقه ادغام جوش ایجاد می‌کند. دستگاه‌های جوشکاری لیزری مجهز به ارتعاش پرتو و نرخ‌های کنترل‌شده سردشدن، با ریزدانه‌سازی ساختار انجمادی و توزیع یکنواخت‌تر تفکیک عنصری، جوش‌هایی بدون ترک تولید می‌کنند. اعتبارسنجی فرآیند جوشکاری برای کاربردهای هوافضایی نیازمند آزمون‌های صلاحیت‌سنجی مطابق استانداردهایی مانند AWS D17.1 است که شامل آزمون کششی، بررسی متالوگرافی مقاطع عرضی جوش و بازرسی رادیوگرافی یا اولتراسونیک برای عیوب داخلی می‌شود. دستگاه‌های جوشکاری لیزری ما برای کاربردهای تولیدی هوافضا صلاحیت‌سنجی شده‌اند و کیفیت جوش مستند‌شده ما مطابق با الزامات سازندگان اصلی هواپیماها بوده یا از آن‌ها فراتر رفته است. سیستم خودکار جوشکاری لیزری فیبر، منابع لیزری، بازوهای رباتیک و سیستم‌های بینایی را در یک سیستم یکپارچه برای عملیات کاملاً خودکار ادغام می‌کند؛ ربات‌های ۶ محوری تکرارپذیری تا ±۰٫۰۲ میلی‌متر را برای جوشکاری سه‌بعدی پیچیده قطعات هوافضایی فراهم می‌کنند. برای بحث در مورد الزامات صلاحیت‌سنجی و پیکربندی دستگاه‌های جوشکاری لیزری متناسب با کاربردهای خاص جوشکاری هوافضایی شما، با متخصصان صنعت هوافضای ما تماس بگیرید.