انتخاب جنس و هندسه تیغه عاملی حیاتی در دستیابی به عملکرد بهینه ماشینهای برش فلز است، زیرا جنس مناسب تیغه، سختی آن و پیکربندی لبه مستقیماً بر کیفیت برش، عمر ابزار و بازده تولید تأثیر میگذارد. انتخاب جنس تیغه بسته به کاربرد متفاوت است؛ بهطوریکه فولاد آلیاژی با کربن بالا و فولاد پوششدار با کاربید تنگستن، سختی و مقاومت در برابر سایش لازم را برای عمر طولانی در محیطهای تولید با حجم بالا فراهم میکنند. ماشینهای برش فلز ما از تیغههای برشی آلیاژی با استحکام بالا استفاده میکنند که میتوانند نیروی ضربهای و مقاومت بالا در برابر سایش ایجادشده هنگام برش ورقها را تحمل کنند. در ماشینهای برش گیلوتینی، تیغه بالایی معمولاً دارای چهار لبه برشی و تیغه پایینی نیز دارای چهار لبه برشی است که با امکان چرخاندن تیغهها به لبه تازه برشی در صورت کند شدن لبه فعال، عمر خدماتی آنها را نسبت به طراحیهای دو لبهای دو برابر میکند. در ماشینهای برش نوع تیر نوسانی (Swing Beam)، تیغه بالایی دارای دو لبه برشی و تیغه پایینی دارای چهار لبه برشی است. فاصله بین لبههای برشی بالایی و پایینی (شکاف تیغه) مهمترین پارامتر تعیینکننده کیفیت برش است. فرمول محاسبه شکاف تیغه به صورت g = k × t است که در آن t ضخامت ماده و k ضریبی وابسته به نوع ماده است. برای فولاد نرم، k معمولاً در محدوده ۰٫۰۵ تا ۰٫۰۸ (۵ تا ۸ درصد ضخامت) قرار دارد، برای فولاد ضدزنگ از ۰٫۰۷ تا ۰٫۱۰ و برای آلومینیوم از ۰٫۰۳ تا ۰٫۰۵. در ماشینهای برش فلز با کنترل عددی کامپیوتری (CNC)، شکاف تیغه میتواند بهصورت خودکار توسط موتور تنظیم شود و کنترلکننده بر اساس مشخصات ورودی ماده، این فاصله را تنظیم میکند. بازرسی منظم تیغهها جهت تشخیص کندی، خراش یا ترکخوردگی، از کاهش کیفیت جلوگیری میکند؛ تیغههای فرسوده معمولاً با افزایش ارتفاع لبههای برآمده (Burr)، برشهای مخروطی یا نیاز به نیروی برشی بیش از حد مشخص میشوند. فواصل زمانی تیزکردن تیغهها بسته به نوع ماده و حجم تولید متفاوت است و تیغههای باکیفیت بالا میتوانند تا تعداد زیادی از نوبتهای برش، پایداری لبه خود را حفظ کنند. برای دریافت راهنمایی در زمینه انتخاب و نگهداری تیغهها که بهطور بهینهشده برای انواع مواد و نیازهای تولیدی شما طراحی شدهاند، با متخصصان تیغه ما تماس بگیرید.