دستگاه‌های جوشکاری با لیزر فیبر، با کنترل دقیق پارامترهای مختلف فرآیند از جمله توان لیزر، فرکانس پالس، الگوی نوسان پرتو، موقعیت کانونی و دبی جریان گاز محافظ، کیفیت جوش عالی‌ای را به‌دست می‌آورند. توان لیزر، میزان انرژی واردشده به منطقه جوش را تعیین می‌کند؛ به‌طوری‌که افزایش توان، نفوذ عمیق‌تر و سرعت حرکت بالاتری را ممکن می‌سازد. برای صفحات فولاد کربنی با ضخامت ۳ میلی‌متر، دستگاه جوشکاری با لیزر فیبر ۱۵۰۰ واتی که با سرعت حرکت ۲ متر در دقیقه کار می‌کند، نفوذ کاملی ایجاد می‌کند و عرض خط جوش آن حدود ۱٫۵ میلی‌متر است. نوسان پرتو (که به‌نام جوشکاری «وابِل» نیز شناخته می‌شود) به‌عنوان یک قابلیت حیاتی برای دستگاه‌های مدرن جوشکاری با لیزر فیبر ظهور یافته است و امکان می‌دهد نقطه لیزر الگوهای برنامه‌ریزی‌شده‌ای مانند دایره‌ها، عدد هشت‌ها یا نوسان‌های خطی را با فرکانسی تا ۵۰۰ هرتز طی کند. جوشکاری نوسانی، تحمل شکاف را از حد معمول ۰٫۱ میلی‌متر در جوشکاری معمولی لیزری تا ۰٫۵ میلی‌متر افزایش می‌دهد؛ این امر نیاز به تنظیم دقیق قطعات را به‌طور چشمگیری کاهش داده و امکان جوشکاری موفق قطعات تراشیده‌شده یا شکل‌داده‌شده با شرایط لبه‌ای نامنظم را فراهم می‌کند. موقعیت کانونی نسبت به سطح قطعه کار، بر عمق نفوذ و ویژگی‌های پروفیل جوش تأثیر می‌گذارد. تنظیم موقعیت کانونی در حالت «دِفُکوس منفی» (یعنی زمانی که پرتو کمی زیر سطح قطعه کار کانونی می‌شود)، عمق نفوذ را در کاربردهای جوشکاری بخش‌های ضخیم افزایش می‌دهد. انتخاب گاز محافظ بسته به جنس ماده متفاوت است: آرگون برای فولاد ضدزنگ و تیتانیوم به‌منظور جلوگیری از اکسیداسیون، هلیوم برای آلومینیوم به‌منظور بهبود عمق نفوذ و نیتروژن برای فولادهای ضدزنگ اُستنیتی به‌منظور کاهش رنگ‌آلودگی حرارتی استفاده می‌شود. دبی جریان گاز محافظ معمولاً بین ۱۰ تا ۲۵ لیتر در دقیقه است و از طریق نازل هم‌محوری تأمین می‌شود که حوضچه جوش و فلز جوش‌شده در حال سرد شدن را در برابر آلودگی هوا محافظت می‌کند. برای دریافت توصیه‌های بهینه‌شده پارامترها متناسب با ترکیبات خاص مواد و پیکربندی اتصالات شما، با تیم مهندسی فرآیند ما تماس بگیرید.